Sabar kan cantik...!

Assalamualaikum..

Seharian mengerah tulang empat kerat ni pergi kerja.

Waaa~ kerja tu bukan sebarangan kerja. 

Penat kot.

Tak tau la nak cakap macam mana.

Sebabnya saya sangat tak tahan bila kerja kat situ.

Habis tangan ni dah kasar.

Tunggu masa lak lepas nih nak makan pun kena guna camca.

Sebabnya saya alergic sabun 'murah'

hehe.

Tapi saya respect la kat pekerja yang boleh tahan kerja kat situ.

Dah la 14 jam kat tempat kerja. 

Boleh bayangkan tak, macam mana...?

Punya terseksa sebabnya dah la time2 free kat situ tak leh tengok TV.

haha.

So, tadi saya isi masa terluang dengan TIDO!

Huh!! 

Punya la geram pagi tadi sebab memang dah bajet nak sambar Al-Mathurat kat atas almari.

Tapi mcm mana ntah tetiba leh lupa!

Yang pasti, tu la hiburan hati kalau ada masa terluang macam siang tadi.

Mesti korang heran kan, siap ada masa terluang lagi.

Tapi,tadi ada cakap kerja tu bukan sebarangan kerja.

haha.

Meh nak explain...macam ni, sebenarnya tempat yang saya kerja tu, kantin pusat kokurikulum. 

Letaknya pula, nuuuuuun jauh kat dalam hutan.

So, kalau nak balik ke, nak pergi mana2 tengah time kerja...

"Jangan mimpi nak keluar"

kata assistant boss kepada pekerja2nya

Rasa macam duk kat ceruk mana pun tak tau.

Pastu lak, TV pn takda.

Lepas habis buat kerja, pastu ada lak masa terluang sebabnya nak tunggu masa2 makan yang seterunya, haaa..time tu la kesabaran teruji.

Teruji sebab nak tunggu masa berlalu dengan cepat.

Sebab tu la saya katakan tadi, hanya orang yang sabar ja boleh kerja macam ni.

Orang macam saya ni, jenis tak boleh nak tunggu statik tak buat pa2 lama2.

Japgi mesti mai penyakit boring tu.

Alahai...

Gambar : inchik google

eh2! banyak lak 'sebabnya' dalam entry ni.

(^.^)
As sobrul minal iman